Eiland
/

Een lied over verhuizen

 

Edgard Eeckman: tekst & zang

Edgard is 58 jaar en manager communicatie van het Universitair Ziekenhuis Brussel op de Brussels Health Campus in Jette. Hij studeerde communicatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel en doctoreert er over de invloed van het internet op de machtsrelatie tussen patiënt en (huis)arts (over zijn doctoraatsonderzoek). Hij geeft het vak patiënteneducatie aan de Banaba's Educator aan de Erasmushogeschool Brussel en heeft geregeld uiteenzettingen over patiëntencommunicatie en over interne en externe communicatie, crisiscommunicatie en mediarelaties. Hij is één van de twee uitgevers van het recente boek "Communicatie troef! Doeltreffend communiceren in en door zorgorganisaties". Hij is ook actief als theaterauteur, -acteur en -regisseur en filmt (www.edgard.be). Gedurende enkele jaren trad hij op met een liedjesprogramma en ook met cabareteske theatermonologen. Hij heeft een moeder die altijd graag gereisd heeft en die, nu ze 88 jaar is, verhuist naar een eiland.


Marc Borms: muziek & piano

Marc is een blues en gospel muzikant, zowel op piano als op akoestische gitaar. Hij is al meer dan 30 jaar actief, waarvan meer dan de helft samen met Lea Gilmore, waarmee hij concerten en lezingen deed overal in Europa. Hij verdiept zich in de geschiedenis van de Afro-Amerikaanse cultuur en muziek, en is ook actief als acteur en muzikant in theaterproducties voor kinderen. Momenteel werkt hij aan een theaterstuk rond de Amerikaanse Grote Depressie, in de geest van Woody Guthrie. Hij geeft ook lezingen over de geschiedenis van de Afro-Amerikaanse muziek en geschiedenis, van slavernij tot hedendaagse vrijheid. Als gastmuzikant stond hij, samen met zijn broer, op verschillende podia in de Mississippi Delta. Over hun reizen schreven ze samen een boek 'Catfish & Cotton - drivin' down the blues highway' (http://www.catfish-and-cotton.com) en doen muzikale vertelconcerten als ‘Catfish & Cotton’. Hij treedt ook op met een akoestisch bluestrio 'The Crippled Kings' ( http://tck.catfish-and-cotton.com ).


Wim Van der Elst: sax

Op zijn negende leek pianoles niet echt het ding van Wim. De verlossing kwam toen zijn vader hem op het spoor van de saxofoon zette. Onder invloed van de muziek die hij thuis vaak hoorde, ontstond al heel snel de interesse voor jazz en aanverwante stijlen waarvan funkjazz de constante werd. Maar variatie bleef troef. Wim speelde door de jaren heen in diverse projecten qua genre en dat o.a. met collega’s ‘Eilanders’.   Er was rock (First Experience), funk (Masters and Johnson), pop (Bien Cuit, Schudden voor Gebruik), acid jazz (The Blue Meanies), blues (Professor Deaf), en jazz (Blue Bounce Five) en funkjazz, fusion en lounge (Jaunk).  


Dirk Doyen: bas

Na 2 jaar pianoles koos Dirk op zijn 12de terug voor de sport. Maar op zijn 15de vroegen zijn twee broers muzikanten of hij geen zin had om te komen bassen in hun groep. Een paar maanden later speelde hij zijn eerste optreden en nog een beetje later wonnen ze samen hun eerste talentenjacht. Sindsdien werd Dirk steeds actiever als bassist en leerde hij ook contrabas spelen. Heel wat groepen en genres passeerden ondertussen de revue: van pop (De Biet, Vriezen en Doyen, KBC Band, De helaasheid der zingen) en blues (Professor Deaf, Flatfoot Monkeys, Lea Gilmore) tot folk (Rumtown, Wim Claeys & Bruno Letron), Rock’n Roll (Sebi Lee) en zelfs kleinkunst (Miek & Roel, Lien Kooijman).


Dries Merckx: drums

Dries had vroeg de smaak te pakken voor muziek, door wat impulsen van de ouders. Door de interesse voor muziek, met rock in het algemeen, ging zijn aandacht snel naar het drumstel. Op zijn 8ste begon hij dan‎ ook met drumlessen. Naarmate hij ouder werd, werd zijn interesse in andere genres groter. Daardoor schakelde hij dan ook over op jazz-drums. Hij speelde daarna met een aantal projecten mee gaande van rock tot prog-rock, psychedelica en heel wat andere genres. Sinds kort is zijn voorliefde voor kleinkunst gegroeid en werk hij hier ook aan een nieuw project.


      Foto's: Iwein Roelens